Asina contra a criminalización da protesta social

Para asinar preme aqui

Texto da petición:

A reforma do Código Penal prevé unha pena mínima e prisión provisional para quen convoque manifestacións que sexan consideradas como “violentas” por Internet.

Tamén se criminaliza a protesta civil cualificando a resistencia pasiva como “delicto de integración en organización criminal” que poderá ser penado até con 4 anos e prisión provisional.

O Estado español debe garantir que as persoas poden protestar de forma pacífica, difundir información e criticar aos propios gobernos respecto á protección ou promoción dos dereitos humanos.

Estas reformas atemorizan á poboación, e impulsan a non protestar e aceptar a perda de Dereitos Fundamentais que se impulsa desde os mercados financeiros, coa complicidade de institucións europeas, españolas e internacionais.

Aprobar leis que foron derogadas hai 50 anos non significará maior seguridade, nin sequera para a xente que non protesta. Significará aumentar a crispación, a protesta e obxección de conciencia ante os abusos que maltratan ás persoas máis febles da nosa sociedade.

Sr. Ministro, non apague o lume con gasolina. As Institucións están para defender á cidadanía diante dos poderosos, non para axudar aos poderosos a quebrar a dignidade das persoas.

A espera na Dependencia desbócase en Galicia malia ao freo na petición de novas axudas

O “cuarto piar do Estado do Benestar” énchese de fendas. E en Galicia máis ca na práctica totalidade das autonomías do Estado. Un lustro despois da súa posta en marcha efectiva os recortes azoutan a Lei da Dependencia, unha norma con problemas financeiros de nacemento á que a crise está a poñer en serio risco. A Secretaría de Política Social de Comisións Obreiras vén de recompilar os datos da aplicación da norma en Galicia durante este período e, se o balance illado é cando menos discreto, a comparación coas demais comunidades sitúa o sistema galego de atención á dependencia nos asentos finais do furgón de cola nos indicadores máis reveladores, a comezar por un esencial: a lista de agarda, desbocada no último trienio.

Artigo de Praza Pública

A monxa imputada polo roubo de bebés négase a declarar diante do xuíz

A monxa María Gómez Valbuena, máis coñecida como sor María, estaba citada a declarar como imputada ante o titular do Xulgado de Instrución número 47 de Madrid, Adolfo Carretero, que investiga á relixiosa polos delictos de detención ilegal e falsidade en documento público na causa das nenas e nenos roubados.

Sor María, que ten perto de oitenta anos e vive nun convento das irmás da Caridade en Madrid, é a primeira imputada que declara diante do xuíz despois de que o  maxistrado recibira a denuncia da Fiscalía de Madrid sobre o caso de María Luisa Torres, unha nai que acusa á monxa de terlle arrebatado á filla que tivo en marzo de 1982 na clínica madrileña Santa Cristina.

A relixiosa traballaba como asistente social nese hospital cando, segundo a denunciante, aconteceron os feitos.

O pasado día 3 María Luisa Torres, que declarou como testemuña diante do xuíz, ratificou a súa  denuncia e explicou que sor María lle quitou ao seu bebé por “adúltera”, xa que o pai non era o seu marido, despois de tentar ebganala dicíndolle que a nena falecera no parto.

Video

A Igrexa carga contra os homosexuais e o aborto en TVE

O obispo de Alcalá de Henares asegurou durante a misa do venres santo, retransmitida por La2, que “os homosexuais que se corrompen [...] atopan o inferno” e falou do aborto:

- Máis info e o Consello de RTVE estuda elevar unha queixa aos obispos. Ademais hai na rede unha petición en liña, que podedes asinar, para conseguir unha televisión pública que respete a diversidade sexual.

Cousas que non dan sida e cousas que si

Por umha sociedade laica polo nosso direito a decidir, das MNG

As sombras da Igreja católica, as misogi­nias renovam-se continuamente. A Igreja de Roma segue a manter a esencia do seu discurso, a ser a gram represora da mulher ao serviço do sistema patriarcal.

A sua jerarquía despregou toda a influencia moral e polí­tica que adquiriu em seculos de dominios corpos e mentes para bloquear cada projecto que alentara a autonomia das mulheres.

Nos últimos tempos depois do anuncio de mudanças na materia de religiom, no matrimonio… a Igreja viu ameaçada a sua posiçom de poder e privilegios, impensaveis num estado constitucionalmente separado da Igreja:

• A Igreja católica percebe do Estado um financiamento milhonario de legalidade incerta.
• A Igreja católica tem importantes concessons no sistema educativo, um negocio ideolígico e económico, que atingue mesmo aos centros públicos.
• A Igreja católica condena aos movimentos feministas baseandose no argumento de que a biologia impuso-nos ás mulheres um papel de subordinaçom natural e defende a nossa reclussom na casa, ao servicio da familia….
• A Igreja católica atenta contra a saude. Nom se conforma com que as suas normas sejam seguidas por quem queira senom que pretende que esas normas afectem a todo o mundo. E por todo o mundo tenhem importantes efectos no controlo da natalidade ou na defessa contra a SIDA. A saude tamem atingue aos embaraços adolescentes, a anticoncepçom, aos mitos sobre a homosexualidade, a  violência patriarcal. No seu objectivo de manter umha estrutura repressora nom duvida em empregar argumentos falsos, acientití­ficos e discriminatorios.

Como é possivel que siga gozando de privilegios, como se lhe pode conceder umha maioria escolar para que transmita e difunda umha doutrina perigosa, fundamentalista e acientí­fica en centros públicos de ensino?

Como podemos seguir escoitando teses sobre a maldade intrí­nseca das ideologias de género culpaveis, segundo Ratzinger, de destruir familias e vidas?.

É preciso que a separaçom entre a Igreja e o Estado seja real e definitiva.

Numha sociedade nom sexista nom há espaço para a submissom do polí­tico ao religioso, nom há espaço para a intolerancia de bispos, iman ou rabinos regendo a nossa vida e os nossos corpos.

Máis info

Escolma de artigos

- Os antiabortistas cren que a saída á crise pasa por pagar o aborto, artigo de Públicoarredor das declaracións de “Dereito a vivir” nas que afirman que se os hospitais públicos deixan de praticar a intervención aforrarán case 58 millóns de euros ao ano.

- O Sergas ‘detén’ un mamógrafo móbil e instálao no hospital de Verín, artigo de Praza Pública, sobre a redución de mamógrafos móbiles por parte do Servizo Galego de Saúde. Non só se elimina un servizo que facilitaba o acceso das pacientes á asistencia, senón que os mamógrafos que se utilizaban neste servizo itinerante se están a usar agora para reemprazar equipos fixos dos hospitais, no canto de adquirilos novos se é necesario.

- Cidades igualitarias en construción, artigo de Público, que aborda a antiga visión masculina do urbanismo e a arquitectura comeza a ter unha ollada de xénero.

- Ana María Pérez del Campo: “A reforma laboral tenta devolver ás mulleres á calor do fogar, como quería Franco”, entrevista en Elplural, presidenta da Federación de Mulleres Separadas e Divorciadas ve un futuro sen luz para as mulleres vítimas da violencia de xénero ante a reforma laboral e o recorte de dereitos sociais.

- Un 21,6% menos para a loita contra a violencia machista, artigo de Elpaís que analiza o orzamento para igualdade de oportunidades entre mulleres e homes cae un 18%, fronte ao 13,7% de recorte en todo o ministerio.