Aqui vos deixamos algunhas imaxes do que foi, e podedes ter acceso a unha galeria máis extensa aqui

Info da nova en Público.

As mulleres galegas perciben de media un 23 por cento menos de salario que os seus compañeiros homes, o que en termos absolutos supón anualmente uns 4.700 euros menos, segundo denunciou este martes o sindicato UGT.

Con motivo da celebración o mércores do Día Internacional pola Igualdade Salarial, UGT recordou que, para cobrar o mesmo que un home, a muller debe traballar máis dun ano, en concreto, 53 días máis.

A brecha salaria, apunta UGT, dáse en todas as autonomías, dado que a ganancia media anual das mulleres está entre un 20 e un 30 por cento por debaixo da masculina. As maiores diverxencias están en Asturias e Madrid, mentres que as menores se sitúan en Canarias e Baleares.

Segundo os datos do ano 2010, o 33,4 por cento das mulleres perciben ingresos salariais menores ou iguais que o Soldo Mínimo Interprofesional, mentres que esta porcentaxe é do 21,9 por cento no caso dos homes.

Entre os motivos, o sindicato recordou que as mulleres ocupan “postos de menor valor engadido”, con contratacións precarias, maior taxa de temporalidade e maior peso da contratación a tempo parcial.

CARACTERÍSTICAS DOS CONTRATOS

Entre os datos que destacou UGT atópase que a contratación a tempo parcial abrangue a un 19,8 por cento das mulleres e a un 5,3 por cento dos homes, o que supón que o 76,5 por cento das contratacións que se realizan a tempo parcial corresponden a mulleres.

Así mesmo, a muller con contrato temporal percibe unha media duns 13.360 euros ao ano, mentres que os homes coa mesma contratación perciben uns 15.430 euros.

En España, unicamente o 6,73 por cento son mulleres nos postos de alta dirección e as mulleres nos consellos de administración das empresas Ibex 35 supoñen só o 10,13 por cento.

O mércores está confirmada a presenza da actriz galega Pilar Pereira, que será quen presente esta terceira edición do Mufest, ás 19.30 da tarde o mércores 22, no CGAC.  Despois deste inicio haberá unha pequena palestra de Ana Catarina Pereira, que nos falará das diretoras portuguesas, e para rematar esta intensa e completa xornada, proxectarase en estrea a curtametraxe SIS e que será presentada pola súa diretora Deborah Haywood-

Consulta aqui o programa

- Rolda de prensa da presentación da campaña nacional polo 8 de marzo

- Reportaxe con intervencións de compañeiras dos distintos colectivos feministas que participamos da campaña conxunta “Mulleres galegas en loita polos nosos dereitos”, tamén en nome de Andaina, falou a marabillosa Ana Arellano.

“Quita o aborto, quita o aborto!”. Foi un dos berros máis repetidos na madrileña rúa de Génova cando, a noite electoral, Mariano Rajoy saíu ao balcón para celebrar cos seus seguidores a vitoria nas eleccións xerais. Xa co PP no Goberno, o ministro de Xustiza, Alberto Ruiz-Gallardón, anunciaba hai poucas semanas a súa intención de impulsar unha “contrarreforma” da lexislación en materia de interrupción voluntaria do embarazo, a comezar por derrogar a lei de prazos aprobada polo Executivo do PSOE e mesmo tocando detalles da lei de supostos de 1985. Antes de que todo isto se producise, o pasado mes de outubro, a agora voceira parlamentaria do BNG, Ana Pontón, dirixiu unha pregunta á Consellería de Sanidade. A nacionalista reclamaba coñecer “a valoración” da Xunta sobre a “proposta de derrogación da Lei de de saúde sexual e reprodutiva e interrupción voluntaria do embarazo”. O pasado 13 de febreiro Sanidade daba en contestar a pregunta de Pontón e facíao de xeito escueto. Limitouse a asegurar que a Xunta “cumpre rigorosamente a normativa e garante a accesibilidade aos servizos”. “Os datos dispoñibles atópanse na páxina web www.sergas.es“, remata a resposta.

Se a parlamentaria atende á indicación do departamento que dirixe Rocío Mosquera non achará grandes volumes de información. Ben ao contrario, apenas atopará un artigo científico de tipo estatístico editado en 1998 e nocións xerais sobre as metodoloxías clínicas existentes para practicar abortos. O que non atopará será un percorrido máis exhaustivo polas reformas impulsadas pola Xunta nesta área dende o ano 2009. Estes cambios normativos foron executados esencialmente desde as consellerías de Sanidade e Benestar e aséntanse en dúas normas, a Lei 5/2010, do 23 de xuño, pola que se establece e regula unha rede de apoio á muller embarazada e a Lei 3/2011, do 30 de xuño, de apoio á familia e á convivencia de Galicia, así como en cambios organizativos e mesmo nominais, caso por exemplo dos Centros Quérote creados pola antiga Vicepresidencia da Igualdade e do Benestar, agora transformados nos centros Quérote+.

A orixe desa creación dunha “rede de apoio á muller embarazada” está nunha Iniciativa Lexislativa Popular auspiciada por Red Madre, unha plataforma apoiada no ultraconservador Foro Español de la Familia. Esta ILP, a primeira norma tramitada no Parlamento polo PPdeG desde o seu retorno á Xunta aprobouse entre fortes protestas da oposición de PSdeG e BNG porque, sinalaban socialistas e nacionalistas, atentaba contra os “dereitos das mulleres” e abría a porta da Administración pública galega a esta entidade, dirixida por Benigno Blanco, secretario de Estado no Goberno de Aznar. Entre os seus preceptos figura, por exemplo, que a Xunta “poderá concertar o desenvolvemento dos labores de información, apoio e asistencia previstos nesta lei con entidades privadas sen ánimo de lucro” que “teñan as fins de asistir, apoiar e informar as mulleres xestantes -isto é, a propia Red Madre”. Como consecuencia deste precepto, traballadoras de centros de asesoramento afectivo-sexual confirman que integrantes da Red Madre xa suplen nalgúns casos o traballo de profesionais na materia.

Propaganda antiabortista con fondos públicos

O outro piar desta reforma é a Lei de Familia, cuxo proceso de elaboración recibiu fortes críticas non só da oposición, senón tamén do Consello Económico e Social que, nun contundente informe, alertaba da intención da Xunta de devolver as mulleres a “roles tradicionais” procurando, por exemplo, que se encarguen do coidado de nenos, maiores e doentes co obxectivo de “aforrar” en servizos públicos.

Ademais deste aspecto censurado polo CES, a lectura do texto legal -cuxo rexeitamento foi unhas das poucas accións conxuntas de PSdeG e BNG na lexislatura- permite coñecer que a que para Alberto Núñez Feijóo é “unha normativa adaptada á segunda década do século XXI” que “promove a igualdade” permite, por exemplo, financiar con fondos públicos campañas antiabortistas. Nomeadamente, no artigo 32 do texto entre “as políticas de protección á maternidade” que impulsará o Goberno galego figuran as “campañas de sensibilización destinadas á concienciación social da importancia da maternidade, ao fomento da natalidade e á protección do dereito á vida en formación”, isto é, contrarias á interrupción voluntaria do embarazo.

Mentres que no momento da súa aprobación a conselleira de Benestar, Beatriz Mato, aseguraba que “non hai nin un só dereito que quede minusvalorado ou eliminado”, o CES retrucaba que a lei no seu conxunto é “regresiva”, por levar “implícitos graves recortes dos dereitos das mulleres, facendo retroceder moito tempo atrás os avances sociais, así como pola profunda carga ideolóxica que conleva”.

O MUFEST é un festival audiovisual que promove o crecemento cultural e artístico e o impulso das futuras directoras, produtoras e guionistas, onde teñen cabida curtametraxes de animación, de ficción e documentais. Apoia a creación de novas obras audiovisuais que amosen novas perspectivas, tanto sociais como culturais, fomentando a diversidade e a visibilidade.

Máis info na nosa web

• MARTES 28Colectivo convidado: SOMOS DEGENERANDO

Proxección:“FÓLLAME” de VIRGINIE DESPENTES

Lugar:CENTRO DE DOCUMENTACIÓN E RECURSOS FEMINISTAS.

Biblioteca Central (joaquín yáñez, 6 – 2º andar)

+18

Unha moza dun barrio marxinal é violada e, despois, durante unha discusión, mata ao seu propio irmán. O seu destino crúzase co doutra muller, tamén marcada por un violento destino: é unha prostituta que matou á súa compañeira de piso. As dúas mozas atópanse por azar na súa fuxida, e deciden aliarse nunha salvaxe viaxe marcada polo sexo e a violencia. A parella asasina sen piedade a todos os homes que se cruzan no seu camiño.

“Escribo dende a fealdade, e para as feas, as vellas, as camioneiras, as fríxidas, as histéricas, as taradas, todas as excluídas do o gran mercado da boa moza. E empezo por aquí para que as cousas queden claras: non me desculpo de nada, nin veño queixarme…”

• MARTES 6 Convidada: MINA SHAYAN

Licenciada en Filoloxía Hispánica pola Universidade Azad de Teherán e

Estudante do Posgrao de Estudos de Xénero da Universidade de Vigo.

Proxección: «MULLERES SEN HOMES»

Lugar:CENTRO DE DOCUMENTACIÓN E RECURSOS FEMINISTAS.

Biblioteca Central (joaquín yáñez, 6 – 2º andar)

«León de prata» á mellor dirección en Venecia. As vidas de catro mulleres crúzanse durante os días do golpe de estado de 1953 en Irán, e atopan refuxio no xardín dunha casa de campo. Dese encontro, xorde unha historia de compañeirismo, consolo e amizade. Neshat retrata o papel da muller na sociedade iraniana daquela época. Trátase dunha adaptación da novela homónima da escritora iraniana Shahrnush Parsipur e a película supón o debut na dirección cinematográfica da artista Shirin Neshat.

• XOVES 15

Proxección: “DIGNA RABIA”

Lugar: Centro Cívico Casco Vello (rúa Oliva, 12)

Hora: 18.00h

A Universidade de Vigo e a Asociación Memoria Histórica do 36 de Ponteareas (Pontevedra) promoveron, rodado e editado o documental “Digna Rabia”, que recolle o testemuño de máis dunha vintena de mulleres durante o franquismo.

Este traballo cinematográfico reflicte a represión da postguerra e da ditadura a través do testemuño de 27 mulleres de tres xeracións.

• MÉRCORES 25

PROXECCIÓN: “UN MAR DE MULLERES”

UN PROXECTO DE VALORIZACIÓN DA MULLER NO MAR

Lugar: centro cívico casco vello (rúa Oliva, 12)

Hora: 18:00
Participación:
Grupo de acción Costeira 7, Ría de Vigo – A Guarda.
Rosana Villar, Eva Cordeiro, Rosana Bastón, Elisa Poceiro, Begoña González, Mª ALicia Álvarez, Cosuelo Diz, Carmen Chamorro, Mercedes Lema, Ana Belén Rodríguez, Guillermina Sesto, Silvia Domínguez,Carmen Barbosa e Concepción Ortega.

Sen elas non existiría o mar. Son ás mulleres de hoxe, ás que non se resisten a agardar sen máis e que, mentres o mariñeiro non regresa, deseñan as súas propias cartas de navegación, dispostas a levar o leme do futuro.

O salitre curtiu esa sabiduría súa, saben que poden e por tanto queren. Queren manter os seus oficios, loitar porque melloren as condicións en que os desenvolven, loitar por un medio que siga alimentando a productividade do mar. Saben que poden e por tanto reclaman o lugar que lles corresponde, no traballo e na organización.

Porque poden e o saben.

• XOVES 10 DE MAIO:

Proxección: “EL CELULOIDE OCULTO”

 Con motivo do 17 de maio día internacional contra a homofobia.

 Colectivo convidado: “NÓS MESMAS”

Lugar:Centro de Documentación e Recursos Feministas.

Biblioteca Central (Joaquín Yáñez, 6 – 2º andar)

Hora: 18.00h

102 min.

Documental sobre a homosexualidade no cinema, dirixido polo experto documentalista Rob Epstein (posuidor de 2 Óscar) e Jeffrey Friedman (cineasta, produtor e axudante de montaxe de, entre outras, “Toro Salvaxe”).